O 8 de marzo, Día Internacional da Muller Traballadora, tamén chamado Día Internacional da Muller, reivindica e visibiliza a loita das mulleres polos seus dereitos, participación e recoñecemento, en pé de igualdade cos homes, na sociedade e no seu desenvolvemento íntegro como persoa.
Tras dous anos de pandemia do COVID-19 púxose de relevancia a precariedade estrutural do noso sistema tras anos de políticas neoliberais. Estamos diante dunha situación de crise social e económica, e as respostas artelladas non incorporaron como debesen a perspectiva de xénero, polo que se acentuaron as desigualdades que viven as mulleres.
Se algo nos deixou claro esta pandemia foi que, unha vez mais, son as mulleres as que asumen sempre o incremento de traballo. A maior parte das veces, en sectores que as fan aínda mais invisibles do habitual.
Neste momento, queremos facer fincapé no sector dos coidados, aínda que non é o único que invisibiliza o traballo da muller (o sector da limpeza é outro deses traballos que fai pasar ás mulleres totalmente desapercibidas, pese á importancia que tamén ten no noso día a día, especialmente na situación actual que vivimos).
Por iso é imprescindible abordar o debate sobre os coidados, cuxa actual organización supón un lastre para o desenvolvemento vital das mulleres. As mulleres vense forzadas a asumir un volume enorme de traballo de coidados, nalgúns casos non remunerados, o que as mantén atrapadas na parte máis baixa da pirámide económica e supón unha das causas directas da brecha salarial. Esta desigualdade é asentada e sostida polo sistema capitalista e patriarcal, cuxo obxectivo é obter beneficios e privilexios para uns poucos á conta das persoas máis vulnerables e oprimidas, que sempre son mulleres.
Este 8 M, debemos traballar para ocupar o espazo público doutra maneira, visibilizar os efectos da pandemia sobre a vida das mulleres, e incidir na transformación do sistema que posibilite corrixir as desigualdades que xera. A pandemia volveunos a relegar ás mulleres ao fogar, desplazándonos do espazo público. Non podemos permitir retroceder na relevancia de que a perspectiva de xénero impregne a reconstrución social, e que o teletraballo non supoña facernos desaparecer do espazo público e a toma de decisións. Seguimos sendo invisibles na historia polo que seguiremos potenciando todas as actuacións que recuperen a nosa memoria histórica e sirvan de referentes ás mulleres actuais e futuras.
Por estas e moitas máis razóns, é necesario que este Concello se comprometa a potenciar e implantar a perspectiva de xénero nas actuacións que desenvolve, e evitar que esta crise aumente as desigualdades e as discriminacións (especialmente nos sectores que fan as mulleres practicamente invisibles) para o que é necesario cambiar os modelos patriarcais e capitalistas por modelos de igualdade, xustiza, paridade, liberdade, diversidade e democracia. Hoxe, o feminismo segue sendo imprescindible para reverter a desigualdade, loitar contra a intolerancia e o odio e transformar a sociedade. Segue aquí
